امروز جمعه 9 آبان 1393

عطر سیب - کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کرمان

تولد حضرت ابوالفضل

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب PDF

چکیده:
این زندگی نامه علمدار عشق است که تقدیم می کنم به پیشگاه سردار کربلا ،قهرمان نینوا ،علمدارکوی وفا ،پیشتاز شهیدان دشت صفا ،ماه تابان آل طاها ،شیر بیشه

فضیلت ها وبرآورنده حاجت ها : باب الحوائج قمربنی هاشم ابوالفضل عباس علیه السلام.
در سال 26 هجري قمري، حضرت عباس (علیه السلام) به دنیا امد. مادر گراميش فاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربيعه بن عامر كلبي و كنيه اش (ام البنين) بود.
چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (سلام الله) بود، كه اميرالمومنين از برادرش عقيل، كه به اصل و نسب قبايل آگاه بود، درخواست كرد زني را از خاندانی شجاع براي او خواستگاري كند و عقيل، فاطمه كلابيه (ام البنين) را براي آن حضرت خواستگاري كرد و ازدواج صورت گرفت.
اميرالمومنين (علیه السلام) از اين بانوي گرامي، صاحب چهار پسر به نامهاي عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد.
عباس (علیه السلام) ازبرادران ديگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خويش، حسين (علیه السلام) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار كردند.
ارادت قلبي ام البنين (سلام علیه) به خاندان پيامبر (صلی الله) آنقدر بود كه امام حسين(علیه السلام) را از فرزندان خود بيشتر دوست مي داشت؛ بطوري كه وقتي به اين بانوي گرامي خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسين (علیه السلام) باخبر سازيد و چون خبر شهادت امام حسين (علیه السلام) به او داده شد، فرمود رگهاي قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زير اين آسمان كبود است، فداي امام حسين (علیه السلام) در سال تولد حضرت ابوالفضل (علیه السلام) اختلاف وجود دارد و از میان همه احتمالات می‌توان سال‌های 24 یا 26 هجری را برگزید ولی قول مشهور این است که عباس (علیه السلام) سحرگاه روز جمعه در چهارم شعبان سال 26 هجری در مدینه دیده به جهان گشوده است.اکثرمورخان هم همین تاریخ را قبول دارند.
موضوع شایان تذکر، این است که روز سوم شعبان سال سوم یا چهارم هجری حضرت امام حسین (علیه السلام) تولد یافته و برادرش عباس (علیه السلام) روز چهارم شعبان به دنیا آمده است.

چون در دستگاه منظم خلقت هرگز چیزی به تصادف واقع نمی‌شود، بلکه همه چیز را خداوند حساب شده و دقیق آفریده و می‌آفریند، از این رو تولد امام حسین (علیه السلام) را در روز سوم شعبان و تولد برادرش عباس (علیه السلام) را روز چهارم شعبان نمی‌توان امری تصادفی دانست.باتوجه به تاریخ تولد او می توان گفت که وی درزمان خلافت عثمان به دنیا آمده است با این ترتیب کودک زیباروی ام البنین که بعدها، قمربنی هاشم لقب یافت، 7الی 8سال در زمان خلافت عثمان بوده ، لذا زمانی که خلیفه سوم مقتول گشته و پدرش علی (علیه السلام) به خلافت انتخاب شده 9 ساله بوده است.








مقدمه:
ام البنین در خانه على(علیه السلام) به سر مى برد و به زندگى پر افتخار با مولا و فرزندانِ گرامى او ادامه مى داد تا اینکه احساس نمود باردار شده است. بیان این احساس براى على(علیه السلام) بسیار خوشایند بود، تا آنجا که گل لبخند بر لبان و نور امید را در دل و جان مولا نشاند. معناى آن به ثمر نشستن میوه آرزوى على(علیه السلام) یعنى تولد یافتن فرزند دلاورى چون ابوالفضل العباس(علیه السلام) بود؛ همان شخصیت بزرگوار و باوفایى که در آینده اى نه چندان دور مى بایست اصلى ترین یار و تنها سردار و سقاى باوفاى برادرش ـ حسین(علیه السلام) در صحراى کربلا و ذوب در ولایت او باشدانتظار على(علیه السلام) .ام البنین و فرزندان فاطمه زهرا(سلام الله) به سر آمد و خانه مولا به قدوم مبارک عباس روشن گشت. تولد وى بیش از همه موجبات خوشحالىِ اصلى ترین حادثه جویان دشت کربلا یعنى برادرش ـ حسین(علیه السلام) ـ و خواهرشان ـ زینب(سلام الله) ـ را فراهم آورد.
در بعضى از کتب معتبر نقل شده که ، در روز ولادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام ام البنین سلام الله علیه قنداقه او را به دست امیر المؤ منین علیه السلام داد تا بر وى نامى بگذارد. حضرت زبان مبارک را به دیده و گوش و دهاناوگردانیدتاحق بگویدوحق ببیندوحق بشنود.
ثم اذن فى اذنه الیمنى و اقام فى لیسرى . سپس در گوش راست وى اذان و در گوش چپش اقامه گفت . یکى از سنتهاى رسول خدا صلى الله علیه و آله که براى مسلمین ارث گذارده این است که در حین تولد فرزند، در گوش راستش اذان و در گوش ‍ چپش اقامه بگویند تا از همان بدو تولد با اسامى خدا و رسول خدا و امام و ولى خدا آشنا گردد. حضرت امیر المؤ منین على علیه السلام به ام البنین علیه السلام فرمود: چه اسمى بر این طفل گذارده اید؟ عرض کرد: من در هیچ امرى بر شما سبقت نگرفته ام ، هر چه خودتان میل دارید اسم بگذارید. فرمود: من او را به اسم عمویم ، عباس ، عباس نامیدم . پس دستهاى او را بوسیده و اشک به صورت نازنینش جارى شد و فرمود: گویا مى بینم این دستها در یوم الطف در کنار شریعه فرات در راه یارى دین خدا قطع خواهد شد. علی(علیه السلام) در هفتمین روز میلاد، فرزند دلبند خود را خواست. طبق سنت پسندیده اسلام، موهای زیبایش را تراشید و هم وزن آن ها، طلا یا نقره به مستمندان داد. سپس گوسفندی، به عنوان عقیقه، ذبح کرد تا به برکت آن صدقات و این قربانی پیکر پاک عباس عزیز پا برجا و سالم ماند و ایام زندگانی اش طوبای برکاتی جاودان شود. گفتار امام(علیه السلام) و نام حماسی نوزاد دفتر طلایی خاطرات او را در مقابل دیدگان آشنایان می گشود. از این رو بر بینش علی(علیه السلام) آفرین می گفتند و انتخاب عقیل را می ستودند. آن ها از روزی یادمیکردند.
آن فرشتگان با عطر آسمانی به مهمانی زمینیان آمده اند تا تولد قمر بنی هاشم و علمدار صحرای کربلا را به دل‌های شیفتگان اهل بیت(علیه السلام) تهنیت گویند.
به گزارش مهر، شور و هلهله در سال 26 هجری قمری، خانه امام علی(علیه السلام)  اول امام شیعیان و " فاطمه ام البنین" را فراگرفته بود و نگاه همگان به سخاوت لبان مولا بود تا انتخاب نام طفل را نظاره کنند و شیرینی اولین کلام او را بیابند.
امام علی(علیه السلام) با واژه ای مهر آفرین و روح افزا نام فرزند خود را بیان فرمود: "عباس" یعنی شیر بیشه شجاعت و قهرمان میدان نبرد، دلاوری از شجاعان اسلام، قهرمانی که در برابر باطل و ستم عبوس و خشمگین است و در مقابل خیر و نیکی شادان و متبسم.
عباس فرزند پاکدل علی(علیه السلام) در مدت 14 سال وچهل و هفت روز که با پدر زیست، همیشه در حرب و محراب وغربت و وطن، در کنار او حضور داشت. در ایام دشوار خلافت لحظه‌ای از او جدا نشد و آنگاه که در سال 37 هجری قمری جنگ صفین پیش آمد، با آنکه حدود دوازده ساله بود حماسه جاوید آفرید.

با میلاد ماه بنی هاشم (علیه السلام) جهان فروغی دیگر یافت واز افق مجد علوی اختری تابناک درخشیدن گرفت مولودی که از کانون شجاعت شیر نوشید ،در دامان خلیفه الهی رشد یافت واز پدر ائمه (علیه السلام) در سرشتش بهره ها داشت.
پس عباس اگرگام مینهاد به راه شرف وسیادت بود اگرسخن می گفت به رشد وهدایت لب می گشود اگرمی نگریست به سوی حق بود اگرروی می گرداند از باطل بود اگر عزت نفس می ورزید از ستم وتعدی بود وبالاخره اگر جان باخت در طریق دین مبین بود .
آری براستی که عباس(علیه السلام) استوانه فضیلتها بود وبهترین اسوه در کرامت وبزرگ منشی واینها همه پرتو انوار سید الشهدا (علیه السلام) بود که در آیینه تمام نمای وجود قدسی وی تجلی می یافت وبی شک یکی از مصادیق بارز آیات
« قسم به خورشید وآن هنگام که فروغ می بخشد وقسم به ماه آن زمان که دنبال خورشید روان است» حسین وعباس (علیه السلام) می باشند او در همه حال در پشت سر امامش حرکت میکرد حتی در ظهور جسم شریفش به این عالم شهود هم یک گام از مولایش عقب است !!چنانچه میلاد امام حسین (علیه السلام) در سوم شعبان است وولادت عباس (علیه السلام) در چهارم شعبان سا26 هجری است  هنگامی که به دنیا آمد امیرالمومنین بسیار شادمان شد وبسیار گریست واو را بوسه باران کرد چونمی دانست .

با تولّد عبّاس، خانة علی(علیه السلام) آمیخته ‏ای از غم و شادی شده بود : شادی برای این مولود خجسته، و غم و اشک برای آینده‏ اکه برای این فرزند و دستان او در کربلا خواهد بود.

متن اصلی
"حضرت عباس بن علی (علیه السلام) در چهارم شعبان سال 26 هجری در مدینه به دنیا آمد" .(1)
" از میان همه احتمالات می‌توان سال‌های 24 یا 26 هجری را برگزید ولی قول مشهور این است که عباس (علیه السلام) سحرگاه روز جمعه در چهارم شعبان سال 26 هجری در مدینه دیده به جهان گشوده است.اکثرمورخان هم همین تاریخ را قبول دارند."(2)
"در سال 26 هجري قمري، حضرت عباس (علیه السلام) پابه عرصه گيتي نهاد. مادر گراميش فاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربيعه بن عامر كلبي و كنيه اش (ام البنين) بود."(3)
در روز ولادت ابوالفضل العباس (علیه السلام) مادرش ام البنین (علیه السلام) قنداقه ی او را به دست حضرت علی (علیه السلام) داد تا بر وی نامی گذارد. حضرت زبان مبارک را به دیده و گوش و دهان او گردانید تا حق بگوید و حق ببیند و حق بشنود .
آن گاه در گوش راست وی اذان و در گوش چپش اقامه گفت . حضرت خطاب به همسرش فرمود : « چه اسمی بر این طفل گذارده اید » . عرض کرد : « من در هیچ امری بر شما سبقت نگرفته ام ، هر نامی که خودتان دوست دارید ، روی طفل بگذارید . حضرت علی (علیه السلام) فرمودند :« من او را به اسم عمویم – عباس – عباس نامیدم . پس دست های او را بوسید و اشک از دیدگانش جاری شد و فرمودند : « گویا می بینم که این دست ها دریوم لطف در کنار شریعه ی فرات در راه یاری دین خدا قطع خواهد شد . »
(1)(زندگی نامه حضرت ابوالفضل العباس ،عباس حاجیانی دشتی، چاپ 1385،جلدتک ، ناشر موسسه انتشاراتی موعوداسلام ،ص43،45)
(2)(سیره ابوالفضل العباس،عباس علی محمودی،چاپ1377،ناشر:فیض کاشانی،ص29)
(3)(سردارکربلاترجمه العباس،ایت الله مرحوم موسوی مقرم ،انتشارات الغدیر،ص154)

حضرت ابوالفضل نخستين فرزند از چنين بانوى با معرفت و حق شناسى بود تولد وى، خانه على(عليه السلام) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت وقتى كه به دنيا آمد حضرت على(عليه السلام) در گوش او اذان و اقامه گفت نام خدا و رسول خدا را بر گوش وى خواند و نام او را عباس قرار داد.
در روز هفتم تولدش گوسفندى را به عنوان عقيقه ذبح كردند و گوشت آن را به فقرا صدقه دادند.""
(1)
با آن كه هنگام تولد پدر خوشحالى مى كند، حضرت گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مى گرفت و آستين دست هاى كوچك او را بالا مى زد و بر بازوان او بوسه مى زد و اشك مى ريخت حضرت در پاسخ ام البنين نسبت به اين كار فرمود اين دست ها براى كمك و يارى به برادرش حسين قطع خواهد شد."برخی نسب نویسان وشخصیت نگاران سن حضرت عباس(عليه السلام)را زمان شهادت 34سال نوشته ا ندبنابراین تولد ان حضرت درحدودسال 26ه.ق خواهدبود."(2)
حضرت عباس در خانه على(عليه السلام) و در دامان مادر با ايمان وفادارش و در كنار امام حسين رشد كرد و درس هاى بزرگ انسانيت صداقت و اخلاق را فرا گرفت تربيت خاص امام على(عليه السلام) بى شك در شكل دادن به شخصيت فكرى و روحى اين نوجوان سهم عمده اى داشت روزى حضرت على(عليه السلام) عباس خردسال خود را نشاده بود و حضرت زينب(عليها السلام) هم حضور داشت امام به اين كودك عزيز گفت به بگو يك عباس گفت يك فرمود بگو دو عباس خوددارى كرد و گفت شرم دارم با زبانى كه خدا را به يگانگى خوانده ام دو بگويم حضرت از معرفت اين فرزند خوشحال شد و پيشانى عباس را بوسيد
(1)    (اینه داران افتاب ،دکترمحمدرضا سنگری ،چاپ 1386،ناشرشرکت چاپ ونشربین الملل،ص1237،جلد2
(2)     (ابوالفضل العباس،جوادخرمیان،چاپ 1386،ناشرراه سبز،ص21

نتیجه گیری:
در سال تولد حضرت ابوالفضل (علیه السلام) اختلاف وجود دارد و از میان همه احتمالات می‌توان سال‌های 24 یا 26 هجری را برگزید ولی قول مشهور این است که عباس (علیه السلام) سحرگاه روز جمعه در چهارم شعبان سال 26 هجری در مدینه دیده به جهان گشوده است.اکثرمورخان هم همین تاریخ را قبول دارند.
موضوع شایان تذکر، این است که روز سوم شعبان سال سوم یا چهارم هجری حضرت امام حسین (علیه السلام) تولد یافته و برادرش عباس (علیه السلام) روز چهارم شعبان به دنیا آمده است. با میلاد ماه بنی هاشم (علیه السلام) جهان فروغی دیگر یافت واز افق مجد علوی اختری تابناک درخشیدن گرفت مولودی که از کانون شجاعت شیر نوشید ،در دامان خلیفه الهی رشد یافت واز پدر ائمه (علیه السلام) در سرشتش بهره ها داشت.








منابع:
1.    ابوالفضل العباس،جوادخرمیان،چاپ 1386، ناشرراه سبز،ص21
2.    اینه داران افتاب ،دکترمحمدرضا سنگری ،چاپ 1386،ناشر:شرکت چاپ ونشربین الملل،ص1237،جلد2)  
3.    زندگی نامه حضرت ابوالفضل العباس ،عباس حاجیانی دشتی، چاپ 1385،جلدتک ، ناشر موسسه انتشاراتی موعوداسلام ،ص43،45)
4.    سردارکربلاترجمه العباس،ایت الله مرحوم موسوی مقرم ،انتشارات الغدیر،ص154
5.    سیره ابوالفضل العباس،عباس علی محمودی،چاپ1377،ناشر:فیض کاشانی،ص29

 

سعیده مهدی پور
صفیه هاتفی نسب